Wildcatting ialah istilah yang mempunyai pelbagai makna, paling ketara merujuk kepada amalan kawal selia tidak formal di mana Suruhanjaya Sekuriti dan Bursa (SEC) menyiasat keseluruhan industri selepas menemui isu penting di satu atau dua syarikat tertentu. Pendekatan ini membolehkan pengawal selia menyiasat amalan industri yang lebih luas walaupun tiada bukti langsung mengenai salah laku di setiap firma yang terlibat. Dasar ini mendapat perhatian selepas kelulusan Akta Sarbanes-Oxley 2002, yang bertujuan untuk meningkatkan ketelusan bagi pelabur.
Dalam konteks kawal selia kewangan, proses ini berfungsi dengan meluaskan skop siasatan awal terhadap ketidakteraturan perakaunan, pampasan eksekutif, atau penggunaan derivatif. Jika SEC mengenal pasti risiko atau kebimbangan sistemik dalam sesuatu sektor, ia mungkin melancarkan semakan meluas untuk memastikan integriti pasaran. Strategi ini telah digunakan pada pelbagai sektor, termasuk industri televisyen kabel, permainan video, dan minyak, untuk menangani potensi salah laku secara proaktif.
Istilah ini berasal daripada industri petroleum, yang menggambarkan amalan berisiko tinggi menggerudi telaga ujian di kawasan yang belum diterokai di mana kehadiran minyak tidak pasti. Begitu juga, istilah ini digunakan dalam bidang lain untuk menggambarkan usaha niaga yang berisiko. Sebagai contoh, dalam sektor perbankan sejarah, bank wildcat merupakan institusi yang kurang modal yang mengeluarkan wang kertas yang nilainya boleh dipersoalkan, sering memaparkan imej haiwan liar untuk menandakan sifat spekulatifnya.