Nota tanpa cagaran ialah sejenis instrumen hutang korporat yang tidak disokong oleh sebarang cagaran khusus, seperti hartanah, saham, atau aset fizikal lain. Oleh kerana nota ini tidak mempunyai jaminan aset yang dicagarkan, ia membawa tahap risiko yang lebih tinggi bagi pemberi pinjaman berbanding hutang bercagar. Sekiranya syarikat penerbit mengalami kemungkiran atau menghadapi masalah kewangan, pemegang nota ini tidak mempunyai tuntutan ke atas aset tertentu untuk mendapatkan semula pelaburan mereka.
Nota ini berfungsi sebagai pinjaman untuk tempoh tetap, di mana penerbit membayar faedah kepada pelabur. Untuk menampung risiko ketidakbayaran yang lebih tinggi, syarikat biasanya menawarkan kadar faedah yang lebih tinggi bagi nota tanpa cagaran berbanding hutang bercagar. Perbadanan sering menerbitkan nota ini melalui tawaran persendirian untuk mengumpul modal bagi pelbagai inisiatif perniagaan, termasuk membiayai pengambilalihan atau melaksanakan pembelian balik saham.
Sebagai contoh, jika sesebuah syarikat perlu mengumpul dana untuk projek baharu, ia mungkin menerbitkan nota tanpa cagaran kepada pelabur. Pelabur yang membeli nota ini pada dasarnya memberikan pinjaman berdasarkan kelayakan kredit am syarikat dan bukannya aset tertentu. Jika syarikat mengekalkan aliran tunai yang stabil dan penarafan kredit yang kukuh, pelabur akan menerima bayaran faedah berkala sehingga nota matang. Walau bagaimanapun, jika syarikat gagal, pelabur menghadapi risiko kerugian yang lebih besar kerana tiada cagaran untuk disita.