Tort tidak sengaja merupakan kejadian tidak disengajakan yang mengakibatkan kecederaan fizikal, kerosakan harta benda, atau kerugian kewangan. Berbeza dengan tort sengaja, insiden ini berlaku secara tidak sengaja kerana pihak yang bertanggungjawab gagal melaksanakan tahap berhati-hati yang sepatutnya dikekalkan oleh seseorang yang munasabah dalam situasi yang sama. Kurangnya penjagaan ini diklasifikasikan secara undang-undang sebagai kecuaian.
Untuk membuktikan tort tidak sengaja di mahkamah, tiga syarat khusus mesti dipenuhi. Pertama, plaintif mesti membuktikan bahawa defendan mempunyai kewajipan berhati-hati terhadap mereka, iaitu obligasi untuk mengelakkan tindakan cuai. Kedua, plaintif mesti menunjukkan bahawa defendan gagal memenuhi standard penjagaan yang diharapkan daripada seseorang yang munasabah. Akhir sekali, ia mesti ditunjukkan bahawa tindakan defendan secara langsung menyebabkan kecederaan atau kerugian yang berlaku.
Sebagai contoh, pertimbangkan seorang kaunselor kem yang membawa sekumpulan orang dalam perjalanan berakit di sungai tetapi cuai untuk menyediakan jaket keselamatan bagi para peserta. Jika seorang peserta jatuh ke dalam air dan mengalami kecederaan akibat kekurangan peralatan keselamatan, kaunselor tersebut boleh dipertanggungjawabkan atas tort tidak sengaja. Kerana kaunselor gagal menyediakan standard penjagaan yang diperlukan untuk melindungi peserta, kecuaian mereka membawa kepada kemalangan yang boleh dielakkan.