Risiko tidak boleh diinsuranskan merujuk kepada situasi atau keadaan yang dianggap oleh syarikat insurans sebagai terlalu tidak menentu, terlalu berkemungkinan untuk berlaku, atau dilarang di sisi undang-undang untuk dilindungi. Oleh kerana insurans bergantung kepada keupayaan untuk meramal dan menyebarkan potensi kerugian merentasi kumpulan pemegang polisi yang besar, peristiwa yang mustahil untuk dikuantifikasikan atau yang membawa kebarangkalian kerugian yang tidak boleh diterima biasanya dikecualikan daripada perlindungan standard.
Risiko ini secara amnya terbahagi kepada tiga kategori: peristiwa yang menyalahi undang-undang, seperti menginsuranskan denda jenayah; situasi di mana kemungkinan kerugian hampir pasti, seperti membina bangunan di zon banjir berisiko tinggi; atau senario di mana potensi kerugian tidak dapat diketahui. Apabila sesuatu risiko dianggap tidak boleh diinsuranskan, beban potensi kerugian kewangan kekal sepenuhnya kepada individu atau entiti perniagaan tersebut, kerana tiada penanggung insurans yang sanggup menanggung polisi berkenaan.
Sebagai contoh, perniagaan yang beroperasi di kawasan yang terdedah kepada bencana alam yang kerap dan dahsyat mungkin mendapati bahawa penanggung insurans swasta enggan memberikan perlindungan bagi kerosakan harta benda. Dalam kes sedemikian, perniagaan tersebut mesti sama ada menerima pendedahan kewangan, melaksanakan strategi mitigasi risiko yang ketat untuk mengurangkan impak, atau mencari kumpulan berisiko tinggi yang ditaja oleh kerajaan. Walaupun pilihan yang disokong kerajaan ini menyediakan jaring keselamatan, ia sering datang dengan premium yang jauh lebih tinggi dan had manfaat yang terhad berbanding produk insurans tradisional.