Kurang penggunaan adalah teori ekonomi yang mencadangkan bahawa kemelesetan dan tempoh kegawatan ekonomi terutamanya disebabkan oleh kekurangan permintaan pengguna yang mencukupi berbanding jumlah pengeluaran barangan dan perkhidmatan. Perspektif ini menyatakan bahawa apabila orang ramai tidak membeli cukup daripada apa yang dihasilkan, ekonomi akan mengalami lebihan pengeluaran dan lebihan pelaburan, yang membawa kepada keadaan kemelesetan yang berterusan.
Teori ini beroperasi berdasarkan premis bahawa kuasa beli yang tidak mencukupi dalam kalangan pengguna menghalang ekonomi daripada menghabiskan inventori. Dari segi sejarah, penyokong berpendapat bahawa ketidakseimbangan ini merupakan ciri struktur ekonomi kapitalis dan bukannya turun naik sementara. Walaupun idea-idea ini berpengaruh dalam pemikiran ekonomi awal, ia sebahagian besarnya telah digantikan oleh ekonomi Keynesian moden, yang mempertimbangkan julat faktor yang lebih luas seperti perbelanjaan kerajaan dan pelaburan swasta.
Contoh praktikal konsep ini ialah industri automobil semasa Zaman Kemelesetan Besar (Great Depression). Apabila permintaan pengguna terhadap kenderaan merosot, pengeluar mendapati diri mereka mempunyai lebihan inventori yang besar yang tidak terjual dan kapasiti pengeluaran yang berlebihan. Oleh kerana orang ramai tidak mempunyai pendapatan yang diperlukan untuk membeli barangan tersebut, industri menghadapi kemerosotan teruk yang menyumbang kepada kegawatan ekonomi yang lebih luas pada era tersebut.