Terlalu Besar untuk Gagal (Too Big to Fail) merujuk kepada teori kewangan yang mencadangkan bahawa sesetengah syarikat adalah begitu besar dan disepadukan secara mendalam ke dalam ekonomi global sehingga kejatuhan mereka akan mencetuskan kegagalan sistemik yang membawa bencana. Oleh kerana entiti ini dianggap penting bagi kestabilan ekonomi, kerajaan sering berasa terpaksa untuk campur tangan dengan bantuan kewangan atau sokongan dana bagi mengelakkan mereka daripada muflis.
Konsep ini berfungsi berdasarkan premis bahawa sifat saling berhubung antara institusi-institusi ini bermakna kesukaran yang dialami mereka akan memberi kesan rantaian ke seluruh pasaran, sekali gus menjejaskan pengguna dan perniagaan. Untuk mengurangkan risiko ini, pengawal selia sering mengenakan syarat yang lebih ketat ke atas firma-firma ini, seperti mengekalkan rizab modal yang lebih tinggi atau mengehadkan pelaburan berisiko, seperti yang dilihat dalam perundangan seperti Akta Dodd-Frank.
Contoh praktikal bagi perkara ini berlaku semasa krisis kewangan 2008, di mana kerajaan memberikan sokongan kepada institusi kewangan utama dan syarikat automotif untuk mengelakkan keruntuhan ekonomi sepenuhnya. Hari ini, entiti seperti bank global utama kekal di bawah pengawasan rapi oleh organisasi seperti Rizab Persekutuan (Federal Reserve) bagi memastikan operasi mereka tidak mengancam sistem kewangan yang lebih luas.