Percukaian ialah proses di mana kerajaan mengenakan caj kewangan ke atas rakyat, perniagaan, dan aset fizikal untuk menjana hasil. Berbeza dengan pertukaran pasaran secara sukarela, bayaran ini adalah mandatori dan tidak dikaitkan secara langsung dengan perkhidmatan khusus yang diberikan kepada pembayar individu. Pihak berkuasa untuk mengutip dana ini dipegang secara eksklusif oleh kerajaan, yang boleh menguatkuasakan pematuhan melalui mandat undang-undang.
Sistem ini berfungsi dengan mengenakan levi ke atas pelbagai aktiviti ekonomi dan pegangan. Contoh biasa termasuk cukai pendapatan ke atas perolehan, cukai korporat ke atas keuntungan perniagaan, cukai keuntungan modal ke atas jualan pelaburan, dan cukai harta ke atas hartanah. Kerajaan juga mengenakan cukai ke atas transaksi tertentu, seperti jualan di kedai runcit, atau ke atas peristiwa unik seperti memenangi hadiah atau mewarisi aset.
Dalam praktiknya, percukaian berfungsi sebagai mekanisme utama untuk membiayai perbelanjaan awam, termasuk infrastruktur, pertahanan, dan program sosial. Sebagai contoh, apabila seseorang individu menjual saham atau membeli petrol, sebahagian daripada transaksi tersebut mungkin tertakluk kepada cukai. Dana yang dikutip ini kemudiannya dikumpulkan oleh pihak negara untuk menyokong operasi kerajaan yang lebih luas dan perkhidmatan awam.