Takedown merujuk kepada harga permulaan di mana terbitan baharu sekuriti, seperti saham atau bon, ditawarkan kepada orang awam. Ia berfungsi sebagai komponen kritikal dalam menentukan struktur pampasan bagi sindiket perbankan pelaburan yang bertanggungjawab membawa terbitan baharu tersebut ke pasaran. Dengan menetapkan harga ini, sindiket boleh mengira spread, yang mewakili jumlah margin keuntungan yang tersedia daripada tawaran tersebut.
Dalam praktiknya, jumlah spread biasanya dibahagikan kepada yuran pengurus dan takedown. Ahli sindiket, yang menanggung risiko kewangan yang besar dengan mendahulukan modal untuk membeli sekuriti sebelum ia dijual kepada orang awam, menerima sebahagian besar daripada spread ini sebagai keuntungan mereka. Peniaga di luar sindiket utama juga mungkin menerima sebahagian daripada takedown atau konsesi atas peranan mereka dalam memudahkan penjualan sekuriti kepada pelabur.
Selain daripada tawaran permulaan, istilah ini juga digunakan dalam konteks tawaran rak (shelf offerings). Dalam senario ini, penaja jamin mengambil sekuriti daripada rak, yang membolehkan syarikat menerbitkan dan menjual saham secara berperingkat dari semasa ke semasa dan bukannya sekaligus. Mekanisme ini memberikan syarikat fleksibiliti yang lebih besar untuk mengumpul modal apabila keadaan pasaran berubah, sambil tetap bergantung kepada sindiket untuk menguruskan proses pengedaran.