Kontrak hadapan sintetik ialah strategi berasaskan opsyen yang direka untuk meniru pergerakan harga dan profil pembayaran kontrak hadapan tradisional. Dengan menggabungkan opsyen beli (call) dan opsyen jual (put) yang berkongsi harga pelaksanaan dan tarikh luput yang sama, pelabur boleh mensimulasikan kedudukan beli (long) atau jual (short) dalam aset pendasar tanpa perlu memasuki perjanjian hadapan standard secara langsung.
Strategi ini berfungsi dengan mengimbangi hak dan obligasi kontrak opsyen untuk mencerminkan risiko linear kedudukan hadapan. Untuk mencipta kedudukan beli sintetik, pelabur membeli opsyen beli dan menjual opsyen jual pada harga pelaksanaan yang sama. Sebaliknya, kedudukan jual sintetik diwujudkan dengan membeli opsyen jual dan menjual opsyen beli. Pendekatan ini membolehkan pedagang mengekalkan pendedahan pasaran sambil sering mengelakkan risiko pihak lawan yang khusus atau keperluan margin harian yang dikaitkan dengan perdagangan hadapan tradisional.
Sebagai contoh, jika seorang pelabur ingin mengambil kedudukan beli pada saham, mereka mungkin membeli opsyen beli dengan harga pelaksanaan 60 dolar dan pada masa yang sama menjual opsyen jual dengan harga pelaksanaan dan tarikh luput 60 dolar yang sama. Gabungan ini mencipta struktur pembayaran yang serupa dengan memiliki saham tersebut secara terus. Walaupun kaedah ini boleh membantu menguruskan risiko dan memberikan fleksibiliti, pelabur harus sedar bahawa ia masih membawa potensi kerugian yang ketara jika harga aset pendasar bergerak bertentangan dengan kedudukan mereka.