Bon penilaian khas ialah sejenis bon perbandaran yang diterbitkan oleh kerajaan tempatan untuk membiayai penambahbaikan infrastruktur awam yang memberikan manfaat langsung kepada kawasan geografi tertentu. Berbeza dengan bon obligasi am yang disokong oleh kuasa percukaian penuh sesebuah perbandaran, bon ini dibayar balik terutamanya melalui penilaian khas yang dikenakan ke atas pemilik hartanah yang mendapat manfaat paling besar daripada projek tersebut.
Bon ini berfungsi dengan membenarkan pihak perbandaran membiayai projek pembinaan seperti sistem pembetungan, lampu jalan, atau penambahbaikan jalan raya tanpa meletakkan beban kewangan ke atas keseluruhan asas cukai. Kerajaan tempatan mengutip bayaran daripada pemilik hartanah tertentu dalam daerah yang ditetapkan untuk menampung khidmat hutang. Oleh kerana projek-projek ini bersifat setempat, jumlah penilaian tidak boleh melebihi kos sebenar penambahbaikan yang dilakukan.
Bagi pelabur, bon ini sering menarik kerana faedah yang diperoleh biasanya dikecualikan daripada cukai pendapatan persekutuan dan, dalam banyak kes, cukai negeri dan tempatan juga. Sebagai contoh, jika sesebuah bandar memutuskan untuk memasang laluan pejalan kaki baharu di kawasan kejiranan tertentu, ia mungkin menerbitkan bon penilaian khas untuk membayar kontraktor terlebih dahulu. Pemilik rumah di kawasan kejiranan tersebut kemudiannya membayar balik kepada pihak bandar dari semasa ke semasa melalui bil cukai hartanah mereka, dan dana tersebut digunakan untuk membayar faedah serta prinsipal kepada pemegang bon.