Dana kekayaan negara merupakan kenderaan pelaburan milik kerajaan yang menguruskan kumpulan modal yang dijana oleh sesebuah kerajaan. Dana ini biasanya ditubuhkan menggunakan rizab lebihan, seperti hasil berlebihan daripada eksport sumber asli, lebihan perdagangan, atau rizab bank yang terkumpul. Dengan melaburkan aset-aset ini, kerajaan menyasarkan untuk menjana pulangan kewangan jangka panjang yang memberi manfaat kepada ekonomi negara dan rakyatnya.
Dana ini beroperasi dengan mempelbagaikan modal merentasi pelbagai aset global dan domestik, termasuk saham, bon, hartanah, dan projek infrastruktur. Strategi pelaburan dan mandat khusus ditentukan oleh negara masing-masing, dengan sesetengah dana memberi tumpuan kepada menstabilkan belanjawan negara terhadap ketidaktentuan ekonomi, manakala yang lain mengutamakan simpanan untuk generasi akan datang atau membiayai inisiatif pembangunan domestik.
Contoh praktikal ialah Dana Pencen Kerajaan Global Norway, yang melaburkan lebihan hasil minyak ke dalam pasaran antarabangsa untuk memastikan kemakmuran jangka panjang. Satu lagi contoh ialah Dana Tetap Alaska, yang menguruskan kekayaan milik negeri untuk menyediakan dividen tahunan kepada penduduk yang layak. Dana-dana ini menunjukkan bagaimana kerajaan boleh mengubah keuntungan sumber yang bersifat sementara menjadi aset kewangan yang mampan demi kepentingan awam.