Keadilan sosial merupakan kepercayaan asas bahawa manfaat, keistimewaan, dan sumber dalam sesebuah masyarakat harus diagihkan secara adil dan saksama. Ia memfokuskan kepada memastikan semua individu mempunyai akses yang sama terhadap peluang dan memastikan halangan sistemik yang menghalang akses tersebut dikenal pasti serta ditangani. Objektif utamanya adalah untuk mewujudkan masyarakat di mana tiada sesiapa yang dinafikan hak asasi atau kesejahteraan berdasarkan keanggotaan mereka dalam kumpulan tertentu.
Dalam praktiknya, konsep ini berfungsi dengan meneliti bagaimana penentu sosial, seperti status ekonomi, kaum, atau jantina, mempengaruhi hasil kehidupan seseorang individu. Penyokong menganalisis struktur institusi untuk menentukan sama ada ia mengekalkan kerugian sejarah. Dengan mengetengahkan isu seperti jurang kekayaan kaum atau akses yang tidak saksama kepada penjagaan kesihatan, para pendukung berusaha untuk melakukan pembaharuan terhadap dasar dan undang-undang agar lebih selaras dengan prinsip keadilan dan hak asasi manusia.
Sebagai contoh, dalam bidang penjagaan kesihatan, inisiatif keadilan sosial bertujuan untuk memastikan tiada individu yang dihalang daripada mencapai kesihatan hanya kerana mereka tergolong dalam kumpulan yang telah dipinggirkan secara sejarah. Ini mungkin melibatkan sokongan terhadap perubahan dasar yang menyediakan akses lebih luas kepada perkhidmatan perubatan atau menangani faktor persekitaran yang memberi kesan secara tidak seimbang kepada komuniti yang kurang bernasib baik. Akhirnya, ia berfungsi sebagai rangka kerja untuk menilai moraliti dan ekuiti sistem masyarakat.