Pelaburan jangka pendek ialah aset atau instrumen kewangan yang boleh ditukar dengan cepat kepada tunai untuk memenuhi matlamat kewangan jangka masa terdekat. Sering dirujuk sebagai sekuriti boleh pasar atau pelaburan sementara, aset ini biasanya dipegang untuk tempoh antara tiga bulan hingga lima tahun. Oleh kerana ia mengutamakan kecairan dan pemeliharaan modal, ia secara amnya dianggap sebagai pilihan berisiko lebih rendah berbanding pegangan jangka panjang.
Pelaburan ini berfungsi dengan menyediakan tempat yang stabil untuk meletakkan modal yang mungkin diperlukan dalam masa terdekat. Walaupun ia menawarkan kadar pulangan yang lebih rendah daripada aset jangka panjang yang lebih berisiko, ia berfungsi sebagai alat penting untuk mempelbagaikan aliran pendapatan dan melindungi portfolio daripada ketidaktentuan pasaran. Bagi syarikat, pegangan ini direkodkan sebagai aset semasa dalam kunci kira-kira, dan sebarang keuntungan atau kerugian dalam nilainya dicerminkan secara langsung pada penyata pendapatan.
Contoh praktikal pelaburan jangka pendek ialah sijil deposit (CD). Ditawarkan oleh bank, instrumen ini membolehkan pelabur mendepositkan dana untuk tempoh yang ditetapkan sebagai pertukaran untuk faedah. Oleh kerana wang tersebut boleh diakses dalam jangka masa yang agak singkat, ia menyediakan cara yang boleh dipercayai untuk mengurus aliran tunai sambil memperoleh pulangan yang sederhana, menjadikannya strategi biasa bagi pelabur individu dan perniagaan.