Harga penyelesaian ialah nilai rasmi yang diberikan kepada kontrak derivatif atau aset kewangan pada akhir hari dagangan atau semasa tempoh matangnya. Angka ini berfungsi sebagai titik rujukan kritikal untuk menentukan untung atau rugi harian bagi sesuatu posisi terbuka dan untuk mengira keperluan margin yang diperlukan bagi mengekalkan posisi tersebut. Oleh kerana tiada piawaian universal bagi cara harga ini dikira, kaedah boleh berbeza dengan ketara antara bursa dan kelas aset yang berlainan.
Dalam praktiknya, harga penyelesaian sering ditentukan dengan mengira purata wajaran harga aset dalam tempoh masa tertentu, biasanya berlaku sejurus sebelum pasaran ditutup. Pendekatan ini membantu melancarkan ketidaktentuan yang mungkin berlaku pada penghujung sesi. Selain derivatif, harga ini juga kerap digunakan untuk mengira nilai aset bersih harian bagi dana amanah dan dana dagangan bursa (ETF).
Sebagai contoh, pertimbangkan seorang pelabur yang memegang opsyen beli dengan harga pelaksanaan 100 dolar. Jika harga penyelesaian aset pendasar pada masa tamat tempoh ialah 120 dolar, opsyen tersebut dianggap 'in-the-money'. Pemegang boleh melaksanakan kontrak untuk membeli saham pada harga pelaksanaan 100 dolar, secara berkesan memperoleh keuntungan 20 dolar sesaham berdasarkan nilai penyelesaian akhir.