Kepimpinan hamba ialah falsafah pengurusan yang mengutamakan keperluan, pertumbuhan, dan kesejahteraan ahli pasukan serta organisasi berbanding kuasa atau autoriti peribadi pemimpin. Diperkenalkan oleh penyelidik Robert Greenleaf, pendekatan ini mencabar model autoritarian tradisional dengan mengalihkan fokus daripada arahan atas ke bawah kepada dinamik yang menyokong dan berorientasikan perkhidmatan.
Dalam praktiknya, gaya ini berfungsi dengan meletakkan pemimpin dalam kedudukan sokongan dan bukannya kawalan. Pemimpin yang mengamalkan model ini secara aktif berusaha untuk membangunkan kemahiran dan kualiti kepimpinan orang bawahan mereka, memastikan pekerja berasa diperkasakan dan dihargai. Oleh kerana fokusnya adalah pada kejayaan kolektif dan pembangunan peribadi kakitangan, pemimpin tetap bertanggungjawab atas tindakan mereka sendiri sambil memupuk persekitaran di mana orang lain boleh berkembang maju.
Sebagai contoh, seorang pemimpin hamba mungkin mengutamakan inisiatif yang mengangkat ahli pasukan yang kurang mendapat perhatian atau meningkatkan keupayaan profesional kakitangan mereka sebelum mengejar kemajuan kerjaya mereka sendiri. Dalam peranan yang berhadapan dengan pelanggan, ini mungkin dizahirkan sebagai pekerja yang membuat keputusan yang mengutamakan pengekalan pelanggan jangka panjang dan pembinaan hubungan berbanding keuntungan jangka pendek, menunjukkan bagaimana tindakan berorientasikan perkhidmatan boleh memberi manfaat kepada seluruh organisasi.