Peningkatan kendiri ialah fenomena psikologi dan bias emosi di mana individu mengutamakan sifat dan pencapaian positif mereka sambil meminimumkan atau mengabaikan aspek negatif diri. Didorong oleh keinginan asas untuk mengekalkan imej diri dan rasa harga diri yang baik, kecenderungan ini menyebabkan seseorang melihat diri mereka dengan lebih positif daripada realiti objektif.
Dalam praktiknya, bias ini berfungsi sebagai penapis bagi cara individu mentafsir pengalaman dan prestasi mereka. Orang ramai sering mengambil kredit sepenuhnya atas kejayaan mereka, mengaitkan hasil positif dengan kemahiran atau perwatakan sendiri, sementara pada masa yang sama menyalahkan faktor luaran atau nasib malang atas kegagalan mereka. Tingkah laku ini berakar umbi daripada dorongan asas untuk mengumpul pengetahuan kendiri yang mengukuhkan identiti positif dan mencari pengesahan daripada orang lain.
Sebagai contoh, dalam pasaran kewangan, seorang pelabur mungkin mengaitkan pulangan portfolio yang tinggi sepenuhnya kepada keupayaan pemilihan saham mereka yang unggul, sambil mengabaikan hakikat bahawa pasaran secara keseluruhannya berada dalam fasa kenaikan (bull market) yang kukuh. Dengan memilih untuk menuntut kredit atas kejayaan sambil menjauhkan diri daripada kesilapan, pelabur mungkin membangunkan tahap keyakinan diri yang berlebihan, yang akhirnya boleh membawa kepada pembuatan keputusan yang lemah dan kerugian kewangan yang ketara.