Perjanjian Jual Beli merupakan kontrak yang mengikat dari segi undang-undang yang mewajibkan transaksi antara pembeli dan penjual. Ia berfungsi sebagai dokumen akhir yang menggariskan terma dan syarat khusus sesuatu pertukaran, yang mewakili kesimpulan rundingan antara pihak-pihak yang terlibat. Walaupun tidak sentiasa diwajibkan oleh undang-undang, ia amat disyorkan bagi transaksi penting untuk memastikan kedua-dua pihak dilindungi.
Perjanjian ini berfungsi dengan memperincikan elemen penting urus niaga tersebut, termasuk aset khusus yang dipindahkan, harga jualan yang dipersetujui, dan terma pembayaran. Ia juga menetapkan syarat kritikal yang mesti dipenuhi sebelum jualan boleh dimuktamadkan, seperti tempoh usaha wajar, langkah pemulihan bagi potensi kerosakan, serta klausa mengenai kerahsiaan atau komisen broker.
Sebagai contoh, dalam pemerolehan perniagaan, sesuatu perjanjian mungkin menyatakan bahawa pembeli hanya membeli aset ketara syarikat dan bukannya keseluruhan entiti, termasuk hak penamaannya. Dengan mentakrifkan sempadan ini dengan jelas, kontrak tersebut menyediakan pelan hala tuju bagi transaksi berkenaan, memastikan kedua-dua pembeli dan penjual memahami obligasi mereka serta sifat sebenar item atau perkhidmatan yang ditukarkan.