Kemudahan kredit runcit ialah aturan pembiayaan serba boleh yang digunakan oleh peruncit dan syarikat hartanah untuk mendapatkan modal. Ia berfungsi sebagai sejenis pinjaman atau talian kredit yang boleh distrukturkan menggunakan pelbagai instrumen hutang, seperti pinjaman tempoh atau akaun kredit pusingan, bagi menyokong operasi perniagaan yang pelbagai atau program pinjaman yang berorientasikan pelanggan.
Kemudahan ini beroperasi melalui saluran perniagaan-ke-perniagaan (B2B) dan perniagaan-ke-pengguna (B2C). Dalam konteks perniagaan-ke-perniagaan, sesebuah syarikat mungkin bekerjasama dengan bank besar untuk mendapatkan pembiayaan bagi keperluan operasi mereka sendiri. Dalam konteks perniagaan-ke-pengguna, peruncit bertindak sebagai pemberi pinjaman, memberikan kredit secara terus kepada pelanggan untuk memudahkan pembelian barangan bernilai tinggi atau menguruskan portfolio kad kredit berjenama.
Sebagai contoh, syarikat runcit mungkin menggunakan kemudahan kredit untuk menguruskan aliran tunai dalaman atau menawarkan kad kredit berjenama kedai kepada pembeli mereka. Portfolio ini kadangkala boleh dibungkus sebagai produk pelaburan berstruktur dan dijual di pasaran sekunder. Proses ini membolehkan pemberi pinjaman asal mengurangkan risiko kunci kira-kira sambil membebaskan modal tambahan untuk membiayai aktiviti pinjaman baharu bagi pelanggan mereka.