Nisbah Rizab kepada Pengeluaran ialah metrik yang digunakan untuk menganggarkan baki jangka hayat sumber semula jadi yang tidak boleh diperbaharui. Ia mewakili jumlah sumber yang kini dipegang dalam rizab terbukti dibahagikan dengan kadar tahunan sumber tersebut dikeluarkan. Angka ini dinyatakan dalam tahun, memberikan gambaran tentang berapa lama tapak, syarikat atau negara tertentu boleh meneruskan pengeluaran pada tahap semasa sebelum bekalan yang diketahui habis.
Untuk mengira nisbah ini, penganalisis mengambil jumlah keseluruhan rizab yang boleh diperoleh secara ekonomi dan membahagikannya dengan jumlah pengeluaran tahunan. Walaupun ia paling kerap digunakan dalam industri minyak dan gas, ia juga digunakan untuk komoditi lain seperti emas atau kerikil. Nisbah yang tinggi secara amnya menunjukkan tempoh pengekstrakan yang panjang, manakala nisbah yang rendah mungkin menunjukkan bahawa sumber semakin berkurangan atau tahap pengeluaran jauh mengatasi penemuan baharu.
Adalah penting untuk ambil perhatian bahawa nisbah ini adalah anggaran dan bukannya jaminan tetap. Ia tidak mengambil kira kemajuan teknologi masa depan, penemuan sumber baharu atau perubahan dalam corak penggunaan, yang kesemuanya boleh menyebabkan nisbah turun naik dengan ketara dari semasa ke semasa. Sebagai contoh, jika sebuah syarikat minyak mempunyai 100 juta tong rizab terbukti dan mengeluarkan 10 juta tong setahun, nisbahnya ialah 10 tahun, yang menandakan potensi hayat produktif medan tersebut.