Kadar pulangan dikehendaki ialah keuntungan minimum yang dijangka oleh pelabur sebagai balasan kerana memegang saham tertentu atau membiayai projek korporat. Ia berfungsi sebagai satu bentuk pampasan bagi tahap risiko yang ditanggung oleh pelabur. Sering dirujuk sebagai kadar halangan (hurdle rate), metrik ini membantu individu dan syarikat menentukan sama ada pelaburan berpotensi berbaloi dengan pendedahan kewangan tersebut.
Untuk mengira kadar ini, penganalisis sering menggunakan Model Penentuan Harga Aset Modal (CAPM). Ini melibatkan pengambilan kadar pulangan bebas risiko dan menambah hasil darab beta sekuriti tersebut dengan perbezaan antara kadar pulangan pasaran dan kadar bebas risiko. Oleh kerana setiap pelabur mempunyai matlamat dan toleransi risiko yang berbeza, angka yang terhasil bertindak sebagai garis dasar untuk menilai sama ada sesuatu peluang memberikan nilai yang mencukupi untuk mewajarkan risiko yang wujud.
Sebagai contoh, jika seorang pelabur membandingkan dua syarikat dengan profil risiko yang berbeza, mereka akan menuntut kadar pulangan yang lebih tinggi daripada syarikat yang mempunyai beta yang lebih tinggi. Jika kadar pulangan dalaman sesuatu projek atau saham adalah lebih tinggi daripada minimum yang dikira ini, pelaburan tersebut secara amnya dianggap berbaloi untuk diteruskan. Dengan menetapkan ambang ini, pelabur boleh membandingkan pelbagai peluang secara objektif berdasarkan keutamaan risiko-pulangan peribadi mereka.