Urus niaga pihak berkaitan ialah aturan atau perjanjian perniagaan yang dijalankan antara dua pihak yang sudah mempunyai hubungan sedia ada atau kepentingan bersama. Walaupun perjanjian ini merupakan ciri standard perniagaan moden, ia sering melibatkan individu atau entiti yang mempunyai keupayaan untuk mempengaruhi keputusan kewangan atau operasi pihak lain yang terlibat.
Oleh kerana urus niaga ini boleh mewujudkan konflik kepentingan yang ketara, ia tertakluk kepada penelitian kawal selia yang ketat dan keperluan pendedahan mandatori bagi syarikat awam. Badan kawal selia memantau aturan ini bagi memastikan ia tidak menjejaskan nilai pemegang saham atau keuntungan korporat secara negatif. Syarikat biasanya melaksanakan polisi pematuhan dalaman untuk mendokumentasikan urus niaga ini dan memastikan ia selaras dengan piawaian perakaunan yang ditetapkan oleh organisasi seperti Lembaga Piawaian Perakaunan Kewangan.
Sebagai contoh, sesebuah syarikat mungkin terlibat dalam penjualan hartanah atau kontrak perkhidmatan dengan perniagaan yang dimiliki oleh salah seorang eksekutifnya sendiri. Walaupun urus niaga sedemikian adalah sah, ia mesti dilaporkan secara telus dalam pemfailan kewangan seperti laporan tahunan 10-K. Jika pihak berkuasa cukai atau pengawal selia mendapati bahawa sesuatu urus niaga direka untuk memberi manfaat secara tidak adil kepada satu pihak dengan mengorbankan syarikat, mereka boleh membatalkan faedah cukai atau mengenakan penalti bagi melindungi integriti firma tersebut.