Tempoh senyap ialah jangka masa yang ditetapkan di mana sesebuah syarikat mengehadkan komunikasinya dengan orang awam dan pelabur. Amalan ini direka untuk mencegah pendedahan terpilih maklumat material yang bukan awam, bagi memastikan semua peserta pasaran mempunyai akses yang sama terhadap data. Dengan mengehadkan aktiviti promosi dan ulasan, syarikat mengekalkan objektiviti dan mengelakkan tanggapan memberikan kelebihan yang tidak adil kepada penganalisis atau pelabur tertentu.
Terdapat dua konteks utama bagi sekatan ini. Dalam kes tawaran awam permulaan (IPO), tempoh senyap bermula apabila syarikat memfailkan kertas kerja pendaftaran dengan pengawal selia dan berterusan selama 40 hari selepas saham mula didagangkan. Bagi syarikat awam yang mantap, istilah ini sering merujuk kepada empat minggu sebelum berakhirnya suku perniagaan. Sepanjang tempoh ini, pihak pengurusan dan pasukan pemasaran dilarang berkongsi ramalan atau pendapat mengenai nilai firma tersebut.
Sebagai contoh, jika sesebuah syarikat sedang bersiap sedia untuk IPO, eksekutifnya mesti menahan diri daripada membuat kenyataan awam yang boleh mempengaruhi harga saham atau memberikan pandangan orang dalam. Begitu juga, syarikat awam yang menghampiri penghujung suku fiskal akan memasuki tempoh senyap untuk mengelakkan kebocoran butiran prestasi kewangan sebelum pengumuman pendapatan rasmi. Walaupun sesetengah syarikat pertumbuhan baru muncul telah menerima pengecualian di bawah Akta JOBS, peraturan ini secara amnya kekal sebagai asas kawal selia pasaran yang adil.