Diskriminasi harga ialah strategi jualan di mana perniagaan mengenakan harga yang berbeza bagi produk atau perkhidmatan yang sama kepada pengguna yang berbeza. Amalan ini membolehkan syarikat memperoleh lebihan pengguna yang lebih besar dan memaksimumkan keuntungan keseluruhan mereka dengan menyesuaikan harga berdasarkan kesanggupan atau kemampuan pelanggan untuk membayar. Ia merupakan strategi biasa yang digunakan merentasi pelbagai sektor, termasuk industri penerbangan, farmaseutikal, dan hiburan.
Strategi ini berfungsi dengan membahagikan pasaran kepada kumpulan atau peringkat. Diskriminasi darjah pertama melibatkan penetapan harga maksimum yang sanggup dibayar oleh setiap individu. Diskriminasi darjah kedua mengenakan diskaun untuk pembelian pukal atau kuantiti yang lebih tinggi. Diskriminasi darjah ketiga, iaitu bentuk yang paling lazim, menetapkan harga berbeza untuk kumpulan demografi tertentu, seperti menawarkan harga tiket yang lebih rendah untuk warga emas atau kanak-kanak berbanding orang dewasa.
Agar strategi ini berkesan, perniagaan mesti memastikan segmen pasaran yang berbeza kekal terasing. Jika syarikat tidak menghalang pengguna daripada membeli pada harga yang lebih rendah dan menjual semula kepada pihak lain pada harga yang lebih tinggi, strategi tersebut boleh gagal. Walaupun ia mungkin kelihatan tidak adil, amalan ini secara amnya adalah sah dan kadangkala boleh menghasilkan harga yang lebih rendah bagi kumpulan tertentu berbanding model harga tunggal standard.