Ekonomi positif ialah cabang kajian ekonomi objektif yang memfokuskan kepada deskripsi, kuantifikasi, dan penjelasan fenomena ekonomi. Ia bergantung sepenuhnya kepada fakta dan data yang boleh disahkan untuk menganalisis perkara yang sedang berlaku atau telah berlaku dalam sesebuah ekonomi. Dengan mengelakkan pendapat peribadi atau pertimbangan nilai, pendekatan ini menyediakan asas neutral untuk memahami hubungan sebab-akibat dalam sistem kewangan.
Bidang ini berfungsi dengan meneliti data sejarah dan semasa untuk membangunkan teori yang boleh diuji dan dibuktikan. Oleh kerana kesimpulannya berasaskan bukti empirikal, ia menjadi asas yang boleh dipercayai untuk membuat ramalan masa depan. Walaupun ekonomi normatif berurusan dengan idea subjektif tentang perkara yang sepatutnya berlaku, ekonomi positif tetap fokus sepenuhnya kepada realiti keadaan ekonomi sedia ada.
Contoh praktikal ekonomi positif ialah analisis kadar faedah dan gelagat pengguna. Seorang ahli ekonomi mungkin memerhatikan bahawa kadar faedah yang lebih tinggi biasanya membawa kepada peningkatan dalam simpanan peribadi. Oleh kerana pemerhatian ini boleh diukur, diuji, dan disokong oleh data statistik, ia berfungsi sebagai alat fakta bagi pelabur dan penggubal dasar untuk menjangka bagaimana perubahan pasaran mungkin mempengaruhi hasil ekonomi masa depan.