Saiz posisi merujuk kepada bilangan unit sekuriti tertentu yang dipilih oleh pelabur atau pedagang untuk dipegang dalam portfolio mereka. Dengan menentukan jumlah nilai dolar atau kuantiti saham untuk didagangkan, pelabur menyasarkan untuk menguruskan pendedahan mereka terhadap ketidaktentuan pasaran sambil mengimbangi matlamat pelaburan keseluruhan mereka. Amalan ini penting untuk mengekalkan kawalan ke atas potensi kerugian dan mengoptimumkan pulangan merentas pelbagai kelas aset.
Untuk mengira saiz yang sesuai, pelabur mesti menilai jumlah saiz akaun dan toleransi risiko peribadi mereka. Proses ini melibatkan pengenalpastian jumlah modal maksimum yang sanggup dipertaruhkan dalam satu dagangan, yang sering dinyatakan sebagai peratusan daripada jumlah portfolio mereka. Dengan membandingkan risiko akaun ini dengan potensi kerugian setiap saham, seperti perbezaan antara harga kemasukan dan tahap henti rugi (stop-loss), pelabur boleh memperoleh bilangan unit yang tepat untuk dibeli.
Sebagai contoh, jika seorang pelabur memutuskan bahawa mereka boleh mempertaruhkan 500 dolar dalam satu dagangan dan perbezaan antara harga belian mereka dengan pesanan henti rugi adalah 20 dolar sesaham, mereka akan membahagikan jumlah risiko dengan risiko setiap saham. Dalam senario ini, pelabur tersebut akan membeli 25 saham. Walaupun kaedah ini membantu menguruskan risiko, pelabur harus kekal peka terhadap risiko jurang (gap risk), di mana harga saham mungkin jatuh dengan ketara di bawah tahap henti rugi semasa tempoh ketidaktentuan yang tinggi.