Plutokrasi ialah satu bentuk kerajaan atau sistem sosial di mana kuasa dipegang secara eksklusif oleh golongan kaya. Istilah ini berasal daripada perkataan Yunani yang bermaksud kekayaan dan kuasa, yang menggambarkan struktur di mana kemewahan ekonomi menjadi prasyarat utama untuk melaksanakan kuasa politik. Dalam sistem sedemikian, kepentingan golongan elit sering mengatasi keperluan penduduk umum.
Sistem ini tidak selalunya berfungsi melalui peraturan yang nyata atau formal. Ia sering muncul secara tidak formal melalui rangka kerja kawal selia, langkah perundangan, atau halangan pendidikan yang mengehadkan penyertaan politik kepada mereka yang mempunyai sumber kewangan yang besar. Dengan menyekat akses kepada pengaruh, sistem ini menjadi pengukuhan kendiri, kerana mereka yang berkuasa mencipta dasar yang seterusnya melindungi dan mengembangkan kedudukan ekonomi mereka sendiri.
Contoh sejarah bagi dinamik ini ialah Empayar Rom, di mana golongan aristokrat yang kaya memegang kuasa untuk memilih pegawai dan menentukan dasar. Dalam konteks moden, pengkritik berpendapat bahawa apabila elit ekonomi dan kepentingan perniagaan memberikan pengaruh bebas yang besar terhadap keputusan kerajaan, negara tersebut secara berkesan berfungsi sebagai plutokrasi dan bukannya demokrasi, yang membawa kepada dasar yang memihak kepada golongan kaya.