Pembangunan Bandar Terancang ialah projek hartanah yang menggabungkan ruang kediaman, komersial, dan rekreasi ke dalam satu komuniti bersepadu. Pembangunan ini direka bentuk untuk mengutamakan kecekapan dan kemudahan dengan mengumpulkan pelbagai kegunaan tanah bersama-sama, yang sering berfungsi sebagai alternatif bandar kepada pengezonan tujuan tunggal tradisional.
Projek-projek ini biasanya bermula sebagai perkongsian antara kerajaan perbandaran dan pemaju swasta. Dengan mempelbagaikan jenis hartanah dalam satu tapak, pemaju dapat mengurangkan risiko pasaran. Jika pasaran kediaman mengalami kemerosotan, komponen komersial atau runcit projek tersebut boleh membantu melindungi pelaburan keseluruhan. Fleksibiliti ini membolehkan penggunaan ruang bandar yang terhad dengan lebih padu.
Sebagai contoh, seorang pemaju mungkin membina kompleks yang menampilkan bangunan pangsapuri di samping ruang pejabat, teater, dan kedai runcit. Walaupun pendekatan ini boleh menarik penduduk dan perniagaan melalui kemudahan dan kelengkapan modennya, ia juga mungkin membawa kepada fasa perancangan dan perlesenan yang lebih lama berbanding pembangunan standard. Sesetengah penduduk juga mungkin mendapati kawasan ini terasa homogen atau terlalu bergantung pada pengangkutan kenderaan.