Kaedah peratusan siap ialah amalan perakaunan yang digunakan untuk mengiktiraf hasil dan perbelanjaan bagi kontrak jangka panjang berdasarkan bahagian kerja yang telah diselesaikan dalam tempoh tertentu. Berbeza dengan kaedah kontrak siap, yang menunggu sehingga keseluruhan projek selesai untuk melaporkan pendapatan, pendekatan ini memberikan gambaran yang lebih berterusan tentang prestasi kewangan syarikat sepanjang tempoh kontrak.
Untuk menggunakan kaedah ini, syarikat mesti memenuhi dua syarat utama. Pertama, kutipan bayaran daripada pelanggan mestilah dijamin secara munasabah. Kedua, syarikat mesti mampu memberikan anggaran yang boleh dipercayai mengenai jumlah kos dan kadar khusus penyiapan projek. Jika kriteria ini dipenuhi, firma melaporkan pendapatan dan perbelanjaan secara berkala, membandingkan kemajuan semasa dengan jumlah anggaran kos untuk menentukan liabiliti cukai tahunan.
Sebagai contoh, firma pembinaan yang membina kemudahan tenaga yang besar mungkin menggunakan kaedah ini untuk melaporkan sebahagian daripada jumlah hasil kontraknya setiap suku tahun apabila pencapaian dicapai. Jika syarikat mengiktiraf lebih banyak pendapatan daripada yang telah dibilkan, ia merekodkan perbezaan tersebut sebagai aset semasa. Sebaliknya, jika ia mengenakan bayaran kepada pelanggan untuk jumlah yang melebihi pendapatan yang diiktiraf, lebihan tersebut direkodkan sebagai liabiliti semasa. Walaupun berguna untuk menjejaki kemajuan, pelabur harus sedar bahawa kaedah ini kadangkala boleh dimanipulasi untuk meningkatkan keputusan kewangan jangka pendek secara buatan.