Per stirpes ialah istilah undang-undang yang berasal daripada bahasa Latin yang bermaksud mengikut cabang atau mengikut akar. Ia biasanya digunakan dalam dokumen perancangan harta pusaka, seperti wasiat dan akaun persaraan, untuk menentukan cara aset diagihkan jika benefisiari yang ditetapkan meninggal dunia sebelum orang yang mencipta wasiat tersebut. Kaedah ini memastikan bahagian yang diniatkan untuk benefisiari yang telah meninggal dunia diwariskan kepada keturunan langsung mereka sendiri dan bukannya diagihkan semula dalam kalangan benefisiari lain yang masih hidup.
Apabila harta pusaka diagihkan secara per stirpes, aset dibahagikan kepada bahagian yang sama rata berdasarkan bilangan cabang dalam salasilah keluarga. Jika benefisiari dalam generasi pertama meninggal dunia sebelum pewasiat, bahagian khusus harta pusaka mereka diperuntukkan kepada anak-anak mereka. Pendekatan ini mengekalkan keseimbangan warisan yang diniatkan merentasi garis keluarga yang berbeza, memastikan setiap cabang keluarga menerima bahagian yang sama rata daripada jumlah keseluruhan harta pusaka tanpa mengira bilangan keturunan dalam cabang tersebut.
Sebagai contoh, jika seorang ibu bapa mempunyai dua orang anak dan seorang anak meninggal dunia sebelum ibu bapa tersebut, anak yang masih hidup akan menerima separuh daripada harta pusaka. Separuh lagi, yang sepatutnya diberikan kepada anak yang telah meninggal dunia, kemudian dibahagikan sama rata dalam kalangan anak-anak kepada anak yang telah meninggal dunia itu. Ini memastikan cucu menerima bahagian ibu bapa mereka, mengekalkan pengagihan yang konsisten dengan struktur keluarga asal yang ditetapkan oleh pewasiat.