Penetapan harga puncak ialah strategi di mana perniagaan meningkatkan kos barangan atau perkhidmatan semasa tempoh permintaan pengguna yang tinggi. Kaedah ini berfungsi sebagai satu bentuk pengurusan kesesakan, yang direka untuk mengawal tahap penggunaan supaya ia kekal dalam had kapasiti penyedia. Dengan menaikkan harga apabila permintaan berada pada tahap tertinggi, syarikat menyasarkan untuk mengimbangi beban pada infrastruktur dan sumber mereka.
Mekanisme ini berfungsi melalui penggunaan algoritma yang memantau keadaan pasaran, tahap bekalan, dan faktor luaran untuk menentukan bila masa untuk beralih antara kadar puncak dan luar puncak. Daripada membina infrastruktur yang mahal dan kurang digunakan untuk menangani lonjakan trafik atau penggunaan sekali-sekala, penyedia menggunakan titik harga fleksibel ini untuk menggalakkan corak penggunaan yang lebih cekap dalam kalangan pangkalan pelanggan mereka.
Contoh biasa ditemui dalam industri perkongsian kenderaan, di mana tambang meningkat semasa waktu sibuk atau apabila terdapat kurang pemandu yang tersedia untuk memenuhi permintaan penumpang. Begitu juga, syarikat utiliti mungkin mengenakan kadar elektrik yang lebih tinggi semasa peristiwa cuaca ekstrem untuk mengelakkan beban lampau grid, manakala pihak berkuasa pengangkutan mungkin melaksanakan tol yang lebih tinggi semasa waktu puncak untuk mengurangkan kesesakan jalan raya.