Peraturan Satu Pertiga ialah garis panduan ekonomi yang digunakan untuk menganggar bagaimana perubahan dalam pelaburan modal bagi setiap jam buruh mempengaruhi produktiviti buruh secara keseluruhan. Ia berfungsi sebagai peraturan praktikal bagi penganalisis dan perniagaan untuk mengukur kesan perbelanjaan modal terhadap output pengeluaran dengan mengandaikan bahawa pemboleh ubah lain, seperti teknologi dan modal insan, kekal malar.
Di bawah peraturan ini, ahli ekonomi menegaskan bahawa bagi setiap 1 peratus peningkatan dalam modal yang diperuntukkan kepada buruh, akan terdapat peningkatan sebanyak 0.33 peratus yang sepadan dalam produktiviti buruh. Dengan mengasingkan modal sebagai pemacu utama perubahan, peraturan ini membantu organisasi memahami sejauh mana pertumbuhan produktiviti mereka berpunca daripada pelaburan modal fizikal dan bukannya peningkatan dalam kemahiran pekerja atau kemajuan teknologi.
Sebagai contoh, jika sesebuah syarikat meningkatkan perbelanjaan modalnya bagi setiap jam buruh sebanyak 6 peratus, Peraturan Satu Pertiga mencadangkan bahawa produktiviti buruh akan meningkat kira-kira 2 peratus. Pengiraan ini membolehkan perniagaan memodelkan potensi keuntungan kecekapan daripada naik taraf peralatan atau perbelanjaan infrastruktur, dengan syarat pengetahuan tenaga kerja dan teknologi asas kekal tidak berubah dalam tempoh tersebut.