Teori Lot Ganjil ialah hipotesis analisis teknikal yang mencadangkan bahawa pelabur individu kecil biasanya tidak mempunyai maklumat yang mencukupi dan secara konsisten membuat keputusan dagangan yang lemah. Teori ini menyatakan bahawa dengan menjejaki aktiviti pedagang runcit ini, seseorang boleh mengenal pasti peluang yang menguntungkan dengan mengambil kedudukan bertentangan daripada pergerakan pasaran mereka. Ia mengandaikan bahawa pelabur kecil adalah peserta utama dalam dagangan lot ganjil, yang melibatkan pembelian atau penjualan kurang daripada 100 saham sesuatu syarikat.
Untuk menggunakan teori ini, pelabur memantau volum transaksi lot ganjil bagi mengukur sentimen pasaran. Jika data menunjukkan bahawa pelabur kecil sedang menjual saham mereka secara agresif, penyokong teori ini mentafsirkannya sebagai isyarat untuk membeli, dengan andaian bahawa pasaran telah mencapai tahap terendah. Sebaliknya, jika pembelian lot ganjil meningkat, teori ini mencadangkan bahawa pelabur kecil terlalu optimistik, yang memberi isyarat bahawa sudah tiba masanya untuk menjual sebelum kemungkinan penurunan berlaku.
Walaupun popular pada masa lalu, penyelidikan kewangan moden dan analisis akademik sebahagian besarnya telah menolak keberkesanan pendekatan ini. Kajian menunjukkan bahawa tingkah laku pelabur individu tidak secara konsisten meramalkan kemerosotan atau kenaikan pasaran. Tambahan pula, peningkatan dagangan institusi dan perubahan dalam struktur pasaran bermakna aktiviti lot ganjil tidak lagi berfungsi sebagai penunjuk yang boleh dipercayai bagi trend pasaran yang lebih luas atau sentimen peserta yang kurang bermaklumat.