Taburan normal, yang sering dirujuk sebagai taburan Gaussian atau keluk loceng, ialah sejenis taburan kebarangkalian khusus yang simetri sepenuhnya di sekitar minnya. Dalam model ini, titik data yang jatuh lebih dekat dengan purata adalah jauh lebih kerap berbanding titik data yang terletak lebih jauh, mewujudkan bentuk ciri di mana titik tertinggi keluk mewakili min, median, dan mod.
Taburan ini berfungsi berdasarkan dua parameter utama: min dan sisihan piawai. Ciri utama ialah peraturan empirikal, yang menyatakan bahawa kira-kira 68 peratus data jatuh dalam satu sisihan piawai daripada min, 95 peratus dalam dua, dan 99.7 peratus dalam tiga. Disebabkan kebolehramalan ini, ia digunakan secara meluas dalam analisis teknikal pasaran saham untuk memodelkan kemungkinan pelbagai hasil harga.
Sebagai contoh, jika pelabur menganalisis pulangan harian sejarah sesuatu aset, mereka mungkin mendapati bahawa pulangan tersebut berpusat di sekitar purata pusat. Dengan menggunakan model taburan normal, pelabur boleh menganggarkan kebarangkalian pergerakan harga masa hadapan. Jika data mengikut corak ini, pelabur boleh menjangkakan secara statistik bahawa nilai ekstrem yang luar biasa adalah jarang berlaku, manakala kebanyakan turun naik harian akan kekal dalam julat yang boleh diramal daripada min.