Hadapan tanpa serahan (NDF) ialah kontrak derivatif kewangan jangka pendek yang digunakan untuk melindung nilai atau membuat spekulasi ke atas kadar pertukaran masa depan bagi mata wang yang tidak didagangkan secara bebas atau tidak boleh ditukar. Berbeza dengan kontrak hadapan standard yang memerlukan pertukaran fizikal mata wang, perjanjian ini diselesaikan secara tunai pada tempoh matang. Amaun prinsipal asas tidak pernah ditukarkan antara kedua-dua pihak yang terlibat.
Kontrak ini berfungsi dengan membenarkan pihak-pihak yang terlibat bersetuju dengan kadar pertukaran tertentu untuk tarikh masa depan. Apabila kontrak mencapai tempoh matang, pihak-pihak tersebut membandingkan kadar yang dipersetujui dengan kadar spot pasaran semasa. Perbezaan antara kedua-dua kadar ini kemudiannya diselesaikan dalam mata wang utama yang boleh ditukar secara bebas, seperti dolar AS, untuk mengambil kira keuntungan atau kerugian ke atas amaun prinsipal.
Sebagai contoh, sesebuah syarikat mungkin menggunakan NDF untuk menguruskan pendedahan kepada mata wang seperti rupee India atau real Brazil, yang mungkin mempunyai sekatan kerajaan terhadap perdagangan antarabangsa. Jika syarikat mengunci kadar dan pasaran bergerak memihak kepada mereka, pihak lawan akan membayar perbezaan tersebut secara tunai. Ini membolehkan perniagaan menguruskan risiko mata wang dalam pasaran yang terhad tanpa perlu menyerahkan mata wang yang tidak boleh ditukar secara fizikal.