Negative carry berlaku apabila kos yang dikaitkan dengan mengekalkan pelaburan atau posisi dagangan melebihi pendapatan yang dijana oleh aset tersebut. Ia mewakili situasi di mana perbelanjaan untuk memegang sesuatu posisi, seperti bayaran faedah atau yuran pembiayaan, menghasilkan aliran tunai keluar bersih dan bukannya keuntungan daripada aset itu sendiri.
Keadaan ini berfungsi dengan menimbang kos dana berbanding hasil pelaburan. Jika pelabur meminjam wang pada kadar faedah yang lebih tinggi daripada pulangan yang diperoleh daripada aset yang dibeli dengan dana tersebut, mereka mengalami negative carry. Kenaikan kadar faedah boleh memburukkan lagi isu ini dengan meningkatkan kos pembiayaan, yang seterusnya menghakis potensi pulangan dan menambah kerugian bagi pemegang aset.
Walaupun mungkin kelihatan tidak logik untuk memegang aset sedemikian, pelabur sering menerima negative carry atas sebab strategik, seperti lindung nilai terhadap ketidaktentuan pasaran. Sebagai contoh, seorang pelabur mungkin membeli opsyen put atau melakukan short selling saham untuk melindungi portfolio daripada penurunan pasaran. Walaupun posisi ini memerlukan kos untuk dikekalkan, potensi keuntungan modal atau perlindungan yang diberikan terhadap kerugian yang lebih besar boleh mewajarkan perbelanjaan berterusan tersebut.