Amanah induk ialah kenderaan pelaburan terkumpul yang direka untuk mengurus aset yang disumbangkan daripada pelbagai sumber di bawah satu payung. Dengan menyatukan aset-aset ini, struktur tersebut membolehkan pengurusan dan penyeliaan kolektif oleh pengurus portfolio yang berdedikasi, yang membantu memperkemas keperluan perakaunan dan pelaporan yang kompleks bagi pelbagai pelabur.
Secara praktikalnya, amanah ini berfungsi dengan mengumpulkan dana daripada entiti yang berbeza, seperti berbilang dana penyalur (feeder funds) atau pelbagai pelan faedah majikan, ke dalam satu dana induk pusat. Model hab dan jejari ini sering digunakan oleh firma pelaburan besar untuk mengurus portfolio yang pelbagai dengan cekap sambil mengekalkan pelaporan yang diasingkan bagi setiap peserta. Struktur ini juga lazim dalam persekitaran korporat, di mana ia memudahkan pentadbiran pelan faedah pekerja dan membantu mengurangkan kos pengurusan keseluruhan.
Sebagai contoh, sebuah syarikat pelaburan mungkin mengendalikan struktur induk-penyalur di mana beberapa dana individu bertindak sebagai penyalur yang menyalurkan modal mereka ke dalam satu amanah induk. Ini membolehkan firma tersebut melaksanakan dagangan dan mengurus aset secara kolektif dan bukannya mengendalikan setiap dana secara berasingan. Begitu juga, majikan boleh mengumpulkan aset pencen atau faedah mereka ke dalam amanah induk untuk mencapai ekonomi bidangan dan memastikan pematuhan terhadap piawaian kawal selia khusus berkaitan pengurusan dan pelaporan aset.