Lindung nilai panjang (long hedge) merupakan strategi pengurusan risiko yang digunakan oleh syarikat untuk melindungi diri daripada risiko kenaikan harga bahan mentah atau komoditi yang dijangka akan dibeli pada masa hadapan. Dengan memasuki kontrak niaga hadapan, sesebuah perniagaan menetapkan harga pembelian tertentu hari ini bagi transaksi yang akan berlaku pada tarikh kemudian. Pendekatan ini berfungsi seperti polisi insurans, yang menyediakan perlindungan terhadap ketidaktentuan pasaran yang boleh menjejaskan margin keuntungan.
Untuk melaksanakan strategi ini, syarikat mengambil kedudukan panjang (long position) dalam kontrak niaga hadapan bagi bahan yang diperlukan. Keberkesanan lindung nilai ditentukan oleh nisbah lindung nilai, yang mewakili peratusan jumlah pembelian yang dijangkakan yang dilindungi oleh kontrak tersebut. Walaupun kaedah ini tidak dapat menghapuskan semua risiko harga, ia membolehkan perniagaan menetapkan had maksimum bagi kos mereka dan mengekalkan perancangan kewangan yang lebih boleh diramal walaupun dalam keadaan pasaran yang berubah-ubah.
Sebagai contoh, pertimbangkan pengeluar biskut yang menjangkakan keperluan sebanyak 10,000 paun gula dalam tempoh enam bulan. Jika harga semasa ialah 0.50 dolar setiap paun tetapi pihak pengurusan bimbang akan kenaikan harga, mereka boleh menggunakan lindung nilai panjang untuk menjamin harga tersebut sekarang. Dengan mengunci kos melalui kontrak niaga hadapan, pengeluar tersebut melindungi diri daripada lonjakan pasaran yang berpotensi, memastikan mereka dapat terus menjual produk mereka pada harga yang konsisten.