Kemudahan Pelarasan Mudah Tunai (Liquidity Adjustment Facility) merupakan instrumen dasar monetari yang digunakan terutamanya oleh Reserve Bank of India untuk membantu bank menguruskan keperluan aliran tunai harian mereka. Ia membolehkan institusi kewangan meminjam wang daripada bank pusat atau mendepositkan lebihan dana mereka dengan bank pusat secara semalaman. Dengan memudahkan transaksi ini, bank pusat membantu mengekalkan kestabilan dalam sistem kewangan.
Mekanisme ini beroperasi melalui perjanjian pembelian semula, yang lebih dikenali sebagai repo, dan perjanjian repo berbalik. Apabila bank menghadapi kekurangan mudah tunai, mereka meminjam dana daripada bank pusat dengan menyediakan sekuriti kerajaan sebagai cagaran. Sebaliknya, apabila bank mempunyai lebihan modal, mereka boleh menyimpan dana tersebut dengan bank pusat untuk memperoleh faedah. Transaksi ini biasanya diproses melalui sistem penyelesaian kasar masa nyata bagi memastikan kecekapan.
Kemudahan ini berfungsi sebagai tuil kritikal bagi bank pusat untuk mempengaruhi ekonomi secara lebih meluas. Dengan melaraskan kadar repo, bank pusat boleh mengawal kos pinjaman bagi pihak bank. Sebagai contoh, menaikkan kadar repo menjadikan hutang lebih mahal, yang boleh membantu membendung inflasi dengan mengurangkan bekalan wang. Walau bagaimanapun, menurunkan kadar tersebut boleh merangsang aktiviti ekonomi dengan menjadikan kredit lebih mudah diakses oleh perniagaan dan pengguna.