Inverse floater merupakan sejenis instrumen hutang, seperti bon atau nota, yang mempunyai kadar kupon dengan hubungan songsang terhadap kadar faedah penanda aras tertentu. Berbeza dengan nota kadar terapung standard di mana pembayaran meningkat selari dengan kadar pasaran, pembayaran kupon bagi inverse floater akan berkurangan apabila kadar faedah rujukan meningkat dan meningkat apabila kadar rujukan tersebut jatuh.
Instrumen ini berfungsi melalui formula di mana kadar kupon adalah bersamaan dengan kadar tetap ditolak hasil darab faktor leveraj kupon dan kadar rujukan. Leveraj kupon menentukan sejauh mana sensitifnya pembayaran tersebut terhadap perubahan dalam penanda aras. Penerbit, yang sering merangkumi kerajaan dan perbadanan, menggunakan struktur ini untuk mengurus pendedahan kadar faedah, manakala pelabur mungkin menggunakannya untuk melindung nilai atau membuat spekulasi mengenai arah pergerakan kadar faedah masa depan.
Sebagai contoh, jika sesuatu bon mempunyai kadar tetap sebanyak 8 peratus dan kadar rujukan sebanyak 3 peratus dengan faktor leveraj satu, pelabur akan menerima kupon sebanyak 5 peratus. Jika kadar rujukan meningkat kepada 4 peratus, pembayaran kupon akan turun kepada 4 peratus. Sebaliknya, jika kadar rujukan jatuh kepada 2 peratus, pembayaran kupon akan meningkat kepada 6 peratus, sekali gus memberikan pulangan yang lebih tinggi dalam persekitaran kadar faedah yang menurun.