Portfolio antarabangsa ialah koleksi aset kewangan, seperti saham dan sekuriti, yang memfokuskan kepada pasaran luar negara dan bukannya pasaran di negara asal pelabur. Dengan memperuntukkan modal kepada ekonomi maju dan ekonomi sedang pesat membangun, pelabur berusaha untuk mendapatkan pendedahan kepada wilayah yang mungkin berkembang pada kadar yang lebih pantas berbanding pasaran domestik mereka.
Portfolio ini berfungsi dengan menyebarkan risiko merentasi wilayah geografi dan mata wang yang berbeza. Walaupun pasaran domestik mungkin mengalami kemerosotan, keuntungan dalam pegangan antarabangsa boleh membantu melancarkan pulangan keseluruhan. Pelabur sering menguruskan risiko yang wujud dalam pelaburan asing, seperti ketidakstabilan politik atau turun naik mata wang, dengan mengimbangi pegangan mereka antara negara perindustrian yang stabil dan pasaran sedang pesat membangun yang mempunyai pertumbuhan lebih tinggi.
Sebagai contoh, seorang pelabur mungkin membahagikan modal mereka secara sama rata antara aset domestik dan asing. Jika bahagian domestik portfolio merosot sebanyak 10 peratus semasa kelembapan pasaran, keuntungan sebanyak 20 peratus dalam segmen antarabangsa boleh mengimbangi kerugian tersebut, yang menghasilkan pulangan bersih yang positif. Strategi ini membolehkan pelabur mempelbagaikan pendedahan mereka dan berpotensi mendapat manfaat daripada kitaran ekonomi global.