Aset tidak ketara ialah sumber bukan fizikal yang memberikan nilai ekonomi jangka panjang kepada sesebuah perniagaan. Berbeza dengan aset ketara seperti bangunan atau jentera, item-item ini tidak mempunyai bentuk fizikal tetapi sering kali menjadi kritikal kepada kelebihan daya saing dan pertumbuhan masa depan syarikat. Contoh biasa termasuk paten, hak cipta, tanda dagangan, nama jenama, dan senarai pelanggan proprietari.
Aset ini biasanya dikelaskan sebagai aset jangka panjang, yang bermaksud ia dijangka memberikan manfaat untuk tempoh lebih daripada satu tahun. Hayat gunanya boleh jadi sama ada pasti, seperti kontrak undang-undang dengan tarikh luput tertentu, atau tidak pasti, seperti nama jenama yang mantap yang kekal bernilai selagi syarikat beroperasi. Oleh kerana ia tidak mempunyai bahan fizikal, menentukan nilai pasaran yang tepat boleh menjadi mencabar berbanding harta fizikal.
Perniagaan boleh sama ada mencipta aset ini secara dalaman atau memperolehnya daripada entiti lain. Sebagai contoh, sesebuah syarikat mungkin melabur dalam kos undang-undang dan penyelidikan yang diperlukan untuk mendapatkan paten bagi teknologi baharu. Setelah diwujudkan, paten ini berfungsi sebagai aset tidak ketara yang melindungi inovasi syarikat, yang berpotensi meningkatkan nilai pasarannya dan menyokong kejayaan jangka panjang.