Kuasa tersirat merujuk kepada kuasa yang dipegang oleh ejen untuk melaksanakan tindakan bagi pihak prinsipal yang tidak dinyatakan secara jelas dalam kontrak, tetapi dianggap perlu secara munasabah untuk memenuhi tugas tertentu. Walaupun kuasa nyata dinyatakan dengan jelas, kuasa tersirat dianggap wujud supaya ejen dapat melaksanakan tugas yang diberikan untuk organisasi atau individu dengan berkesan.
Jenis kuasa ini sering timbul daripada sifat jawatan atau keperluan khusus sesuatu projek. Apabila prinsipal memberikan kuasa nyata kepada ejen untuk mencapai sesuatu matlamat, mereka secara automatik memberikan kuasa untuk mengambil sebarang langkah logik yang diperlukan bagi menyelesaikan kerja tersebut. Selain itu, kuasa boleh dianggap tersirat jika prinsipal tidak membantah tindakan berulang ejen atau jika ejen memegang jawatan yang biasanya membawa tanggungjawab tertentu.
Sebagai contoh, jika sesebuah syarikat mengambil seorang pengurus perolehan, pekerja tersebut mempunyai kuasa tersirat untuk meluluskan perbelanjaan perniagaan walaupun setiap pembelian khusus tidak disenaraikan dalam kontrak mereka. Begitu juga, jika ejen insurans diberikan kuasa nyata untuk mendapatkan permohonan insurans hayat, mereka juga mempunyai kuasa tersirat untuk menghubungi bakal pelanggan bagi mengatur pertemuan, kerana ini merupakan langkah yang perlu untuk melengkapkan objektif utama mereka.