Leveraj buatan sendiri merujuk kepada amalan di mana pelabur individu menggunakan pinjaman peribadi untuk melaraskan leveraj kewangan portfolio pelaburan mereka. Dengan mengambil pinjaman peribadi untuk membeli saham dalam syarikat yang tidak mempunyai leveraj, seorang pelabur boleh meniru profil risiko dan pulangan yang biasanya dikaitkan dengan firma yang membawa hutang korporatnya sendiri secara tiruan.
Konsep ini berakar umbi dalam teorem Modigliani-Miller, yang mencadangkan bahawa struktur modal khusus sesebuah syarikat tidak seharusnya menentukan harga sahamnya secara semula jadi kerana pelabur boleh meniru leveraj tersebut secara bebas. Dengan meminjam dana secara peribadi, pelabur boleh membatalkan atau mencipta semula struktur modal syarikat dengan berkesan untuk menyelaraskannya dengan toleransi risiko dan matlamat pelaburan peribadi mereka.
Sebagai contoh, jika seorang pelabur memegang saham dalam syarikat yang tidak mempunyai hutang tetapi lebih menggemari potensi pulangan firma yang mempunyai leveraj, mereka boleh meminjam wang untuk meningkatkan kedudukan mereka. Walau bagaimanapun, strategi ini sering menjadi rumit dalam praktiknya disebabkan oleh faktor dunia sebenar seperti kadar cukai yang berbeza antara perbadanan dan individu, serta kos pinjaman yang berubah-ubah, yang boleh menyukarkan usaha untuk meniru leveraj korporat dengan sempurna.