Transaksi berleveraj tinggi ialah sejenis pinjaman bank yang diberikan kepada syarikat yang sudah pun menanggung jumlah hutang yang besar. Pengaturan pembiayaan ini biasanya digunakan untuk membiayai aktiviti korporat seperti pembelian syarikat (buyout), pengambilalihan, atau penyusunan semula modal. Oleh kerana peminjam sudah pun dibebani hutang yang berat, transaksi ini sering melibatkan struktur hutang yang kompleks dan mungkin memerlukan penyusunan semula obligasi sedia ada secara rasmi bagi memastikan syarikat kekal berdaya maju.
Transaksi ini berfungsi dengan menyediakan modal kepada firma yang melebihi norma leveraj industri standard, yang sering diukur melalui nisbah seperti hutang-kepada-aset atau hutang-kepada-ekuiti. Disebabkan risiko tinggi yang dikaitkan dengan pemberian pinjaman kepada entiti yang sangat berhutang, pembiaya menuntut kadar faedah yang lebih tinggi untuk menampung potensi kegagalan bayar. Dalam banyak kes, pemberi pinjaman yang terlibat dalam pengaturan ini juga mungkin memperoleh kepentingan ekuiti dalam perniagaan yang disusun semula sebagai sebahagian daripada perjanjian tersebut.
Contoh biasa bagi amalan ini ialah pembelian berleveraj (leveraged buyout), di mana sesebuah syarikat diambil alih menggunakan sejumlah besar wang pinjaman. Walaupun transaksi ini membawa risiko yang wujud akibat beban hutang yang berat, ia sering distrukturkan dengan perjanjian hutang (debt covenants) yang ketat untuk memberikan keselamatan yang lebih kepada pemberi pinjaman berbanding bon korporat tradisional. Badan kawal selia memantau pinjaman ini dengan teliti bagi memastikan bank mengekalkan standard pengurusan risiko yang sewajarnya apabila berurusan dengan senario leveraj tinggi sedemikian.