Hari Darjah Pemanasan (Heating Degree Day) ialah ukuran yang digunakan untuk mengukur jumlah tenaga yang diperlukan untuk memanaskan sesebuah bangunan. Ia dikira dengan menentukan berapa darjah purata suhu luar bagi sesuatu hari jatuh di bawah garis dasar 65 darjah Fahrenheit atau 18 darjah Celsius. Garis dasar ini mewakili ambang suhu yang mana di bawahnya kebanyakan bangunan memerlukan pemanasan buatan untuk mengekalkan persekitaran dalaman yang selesa.
Untuk mengira nilai bagi satu hari, anda perlu mencari purata suhu tinggi dan rendah harian terlebih dahulu. Jika suhu purata ini berada di bawah ambang 65 darjah, anda menolak purata tersebut daripada 65 untuk mendapatkan jumlah Hari Darjah Pemanasan bagi hari tersebut. Jika suhu purata adalah 65 darjah atau lebih tinggi, nilainya adalah sifar, yang menunjukkan bahawa tiada permintaan pemanasan yang ketara dijangkakan bagi tempoh tersebut.
Pelabur dan penganalisis tenaga menggunakan angka ini untuk menganggarkan keperluan pemanasan tahunan dan membuat pelarasan bagi turun naik penggunaan tenaga yang berkaitan dengan cuaca. Sebagai contoh, jika sesuatu wilayah mengalami musim sejuk yang sangat dingin dengan jumlah kumulatif Hari Darjah Pemanasan yang tinggi, syarikat utiliti dan pedagang tenaga boleh menjangkakan peningkatan permintaan untuk bahan api pemanasan seperti gas asli atau minyak pemanas berbanding musim yang lebih sederhana.