Bon terjamin ialah sekuriti hutang yang mempunyai jaminan sekunder bahawa kedua-dua pembayaran faedah dan prinsipal akan dipenuhi oleh pihak ketiga. Pengaturan ini bertindak sebagai jaringan keselamatan bagi pelabur, memastikan mereka menerima pembayaran walaupun penerbit asal menghadapi masalah kewangan, seperti muflis atau insolvensi. Bon ini boleh diterbitkan oleh entiti perbandaran atau korporat dan biasanya disokong oleh syarikat insurans, bank, atau syarikat induk.
Instrumen ini berfungsi dengan menyediakan peningkatan kredit kepada hutang asas. Apabila penerbit ingin meminjam wang, mereka mungkin mendapatkan jaminan daripada pihak ketiga untuk mengurangkan risiko yang dirasakan oleh bakal pembeli. Sebagai pertukaran untuk sekuriti ini, penjamin mengenakan bayaran kepada penerbit. Proses ini membolehkan penerbit dengan penarafan kredit yang lebih rendah untuk mengakses pasaran modal dengan lebih mudah dan sering kali mendapatkan syarat pinjaman yang lebih baik berbanding jika mereka melakukannya sendiri.
Bagi pelabur, manfaat utama ialah pengurangan ketara dalam risiko mungkir, menjadikan bon ini pilihan yang lebih selamat berbanding alternatif yang tidak diinsuranskan. Walau bagaimanapun, keselamatan yang meningkat ini datang dengan pertukaran dalam bentuk kadar faedah yang lebih rendah. Oleh kerana penjamin menanggung risiko mungkir, bon tersebut membayar hasil yang lebih kecil kepada pelabur, mencerminkan premium yang dibayar oleh penerbit untuk mendapatkan sokongan pihak ketiga.