Kos penuh, juga dikenali sebagai pengekosan serapan, merupakan kaedah perakaunan yang merangkumi jumlah kos pengeluaran sesuatu produk atau perkhidmatan. Berbeza dengan pengekosan berubah, pendekatan ini memasukkan semua perbelanjaan berkaitan pengeluaran, seperti buruh langsung, bahan langsung, serta overhed perkilangan tetap dan berubah, ke dalam penilaian akhir inventori.
Di bawah sistem ini, kos-kos tersebut dikaitkan dengan produk semasa ia melalui proses pengeluaran. Perbelanjaan ini kekal dalam akaun inventori sehingga item tersebut dijual, yang mana pada ketika itu ia diiktiraf dalam penyata pendapatan sebagai kos barang dijual. Kaedah ini diperlukan untuk pelaporan kewangan luaran di bawah GAAP dan bagi tujuan pemfailan cukai, bagi memastikan semua kos berkaitan pengeluaran diambil kira dalam tempoh produk tersebut dijual.
Sebagai contoh, jika sesebuah syarikat mengeluarkan perabot, kos penuh memerlukan kos kayu dan buruh, serta sebahagian daripada sewa kilang dan gaji penyelia, diperuntukkan kepada setiap kerusi yang dihasilkan. Ini memberikan gambaran menyeluruh tentang perbelanjaan pengeluaran, walaupun ia kadangkala menyukarkan pihak pengurusan untuk membandingkan keuntungan antara barisan produk yang berbeza berbanding menggunakan kaedah pengekosan berubah.