Kaedah kekerapan-keterukan ialah teknik aktuari yang digunakan oleh syarikat insurans untuk meramal jangkaan bilangan tuntutan yang akan diterima dalam tempoh masa tertentu serta purata kos yang berkaitan dengan tuntutan tersebut. Dengan menganalisis data sejarah, penanggung insurans dapat menganggarkan obligasi kewangan masa depan mereka dengan lebih baik dan menetapkan tahap premium yang sesuai untuk pemegang polisi mereka.
Untuk menggunakan kaedah ini, aktuaris melihat kepada dua pemboleh ubah yang berbeza. Kekerapan mewakili jangkaan bilangan tuntutan yang dijangka berlaku dalam tempoh yang ditetapkan, manakala keterukan merujuk kepada purata kos bagi setiap tuntutan individu. Penanggung insurans mengira jumlah jangkaan pembayaran dengan mendarabkan unjuran bilangan tuntutan dengan purata kos setiap tuntutan. Pengiraan ini membantu syarikat menilai profil risiko polisi yang mereka taja jamin.
Sebagai contoh, pertimbangkan sebuah syarikat insurans yang menilai hartanah di kawasan yang terdedah kepada taufan. Jika data sejarah menunjukkan bahawa kawasan tersebut mengalami satu taufan setahun dengan potensi kemusnahan menyeluruh yang tinggi, kaedah kekerapan-keterukan akan mendedahkan risiko tinggi bagi tuntutan yang kerap dan mahal. Dalam kes sedemikian, penanggung insurans mungkin menentukan bahawa risiko tersebut terlalu besar dan memilih untuk tidak menaja jamin polisi bagi hartanah tertentu itu.