Perjanjian eskrow ialah kontrak undang-undang yang menetapkan terma dan syarat yang mengawal transaksi antara pelbagai pihak. Ia biasanya melibatkan pihak ketiga yang bebas, yang dikenali sebagai ejen eskrow, yang bertanggungjawab untuk memegang aset atau dana bernilai sehingga keperluan kontrak tertentu dipenuhi. Pengaturan ini memastikan bahawa transaksi dijalankan dengan cara yang selamat dan boleh dipercayai untuk semua pihak yang terlibat.
Untuk berfungsi dengan berkesan, perjanjian tersebut menggariskan tugas dan liabiliti khusus ejen eskrow, serta syarat tepat yang mana aset mesti dilepaskan. Ejen bertindak sebagai perantara neutral, mengikut arahan ketat untuk menguruskan dana atau harta tersebut. Sebaik sahaja pencapaian yang dipersetujui dicapai, ejen menyerahkan aset kepada pihak yang sewajarnya, memastikan kedua-dua pihak memenuhi obligasi mereka sebelum pemindahan dimuktamadkan.
Dalam senario hartanah praktikal, pembeli mungkin mendepositkan dana dengan ejen eskrow untuk menunjukkan komitmen mereka terhadap pembelian. Jika jualan diteruskan dengan jayanya, ejen menggunakan dana ini untuk harga pembelian akhir. Walau bagaimanapun, jika urus niaga gagal atau syarat kontrak tidak dipenuhi, ejen diberi kuasa untuk memulangkan wang tersebut kepada pembeli, dengan itu melindungi kedua-dua pembeli dan penjual daripada potensi kerugian kewangan.