Keanjalan merupakan ukuran ekonomi yang mengukur sejauh mana responsifnya satu pemboleh ubah terhadap perubahan pemboleh ubah yang lain. Dalam konteks pasaran, ia paling kerap digunakan untuk menilai bagaimana kuantiti permintaan atau penawaran sesuatu barangan berubah sebagai tindak balas kepada turun naik harganya. Dengan mengira nisbah ini, ahli ekonomi dan pemimpin perniagaan dapat memahami gelagat pengguna dan dinamik pasaran dengan lebih baik.
Untuk menentukan keanjalan, penganalisis membahagikan peratusan perubahan dalam satu pemboleh ubah dengan peratusan perubahan dalam pemboleh ubah yang lain. Sebagai contoh, keanjalan permintaan harga menilai betapa sensitifnya pembeli terhadap kenaikan harga. Jika permintaan jatuh dengan ketara apabila harga meningkat, produk tersebut dianggap anjal. Sebaliknya, jika pengguna terus membeli barangan tersebut walaupun harga meningkat, permintaan adalah tidak anjal, sering kali kerana produk tersebut merupakan keperluan atau kekurangan pengganti yang tersedia.
Contoh praktikal konsep ini ialah model penetapan harga lonjakan yang digunakan oleh perkhidmatan perkongsian kenderaan seperti Uber. Apabila permintaan untuk kenderaan meningkat di kawasan tertentu, algoritma akan menaikkan harga untuk mengimbangi penawaran pemandu yang tersedia dengan bilangan penumpang yang meminta perkhidmatan. Mekanisme ini menunjukkan bagaimana pelarasan harga mempengaruhi kuantiti perkhidmatan yang ditawarkan dan diminta dalam masa nyata untuk mengekalkan keseimbangan pasaran.